Benjamin-Gunnar Cohrs is gespecialiseerd in het leven en werk van Anton Bruckner (1824-1896).
Hij is tevens verantwoordelijk over de completering van de Finale van de Negende Symphonie van Anton Bruckner. Een Finale completering die hij doorvoert met de Italiaanse componist en dirigent Nicola Samale.
Cohrs schrijft recencies over muziek, is gastdirigent van het New Queens Hall Orchestra in Engeland en medewerker van de 'Kritische Gesamtausgabe' over de muziek van Anton Bruckner.
Deze foto van Ben Cohrs maakte ik bij hem thuis in Bremen Duitsland, juni 2005.
meer info over Ben Cohrs, http://en.wikipedia.org/wiki/Benjamin-Gunnar_Cohrs
Voor meer informatie over leven en werk van Anton Bruckner, gelieve de excellente website van uitgever John Berky uit Connecticut, VS te raadplegen : www.abruckner.com
Het is ook erg interessant om zich aan te sluiten bij het Londonse 'The Bruckner Journal', www.brucknerjournal.co.uk met Ken Ward als editor, Raymond Cox als managing editor en Peter Palmer, Crawford Howie en Nicolas Attfield als associate editors.
Bruckner is uiteraard ook volop aan de orde op de chatsites www.brucknerfreunde.at met dank aan Holger Grintz, en http://launch.groups.yahoo.com/group/antonbrucknerclub waar Marco Castellani en Michael Cucka de moderators zijn.
andere zeer interessante links zijn Bruckner Society of America http://www.taxexemptworld.com/organization.asp?tn=797561
Bruckner en Mahler en andere klassieke muziek worden ook volop besproken in de Mahler 7 Club at Yahoo met Alfred Eaker als moderator en waar ik ook veel leer van andere muziekkenners zoals Steve Vasta http://launch.groups.yahoo.com/group/Mahler7th/messages?o=1
mijn dank aan Dietmar Achenbach en Gerd Fassbender en hun echtgenotes voor hun rijkelijke hulp mbt informatie over Anton Bruckner.
Internationale Bruckner-Gesellschaft Wien, President Dr. Thomas Leibnitz, redaktion Dr. Andrea Harrandt, Musiksammlung der Osterreichischen Nationalbibliothek, Herrengasse 9, A-1010 Wien.
de Internationale Bruckner-Gesellschaft geeft het tijdschrift Studien und Berichte uit aangaande Anton Bruckner, met dank aan de Wiener Philharmoniker en Stift St. Florian voor hun medewerking.
In 2005 kwam de Nederlandse journalist Aart Van Der Wal in contact met Benjamin-Gunnar Cohrs, wat resulteerde tot een mooi artikel en interview. Dit artikel is te vinden op de website www.opusklassiek.nl via de rubrieken - muziek -componisten en werken- Bruckner- Symphony 9 and it's unfinished Finale. Men vind het artikel ook op John Berky's website. ook op opusklassiek vind je een artikel van Ben Cohrs over de uitvoeringspraktijken of performing practices mbt de muziek van Bruckner.
Waarom diende de Finale van Bruckner's Negende Symphonie te worden gecompleteerd?
Bruckner overleed in oktober 1896. Hij heeft de laatste maanden van zijn leven verder gewerkt aan de Finale van zijn Negende Symphonie, ondanks zijn zeer slechte gezondheidstoestand. Mogelijk heeft Bruckner het werk daadwerkelijk afgemaakt, maar faalden hem nog enige levensmaanden om de instrumentatie van het laatste deel te voltooien.
Na zijn dood bleef Bruckner's werkruimte onverzegeld voor enige dagen, waardoor vrienden en studenten de kans zagen manuscripten van het werk mee te nemen als souvenirs. Sommige folios doken later weer op, anderen moeten voorlopig als verloren worden beschouwd. Het is mogelijk dat deze in handen zijn van autograaf-verzamelaars.
Al bij al hebben Benjamin-Gunnar Cohrs en Nicola Samale slechts enige minuten muziek moeten reconstrueren, wat aardig wat minder is dan het completeringswerk dat Franz Xaver Sussmayer diende uit te voeren op het Requiem van Mozart, dat tenslotte wereldfaam geniet.
'De' completering evenwel bestaat niet. Deze kan enkel van Bruckner zelve komen. Naast Cohrs en Samale zijn er nog anderen die de Finale completeren, zoals de Amerikaan William Carragan.
Erg verdienstelijk is dat Cohrs en Samale trachten zo weinig mogelijk muziek in te planten van eigen origine, teneinde ons een zo zuiver mogelijk beeld te geven van wat Anton Bruckner kan hebben bedoeld.
Voor de completeringen hebben Cohrs en Samale zich voornamelijk gericht op de schetsen, ons nagelaten door Bruckner.
Bruckner heeft zeer substantiële delen van de Coda van zijn Negende geschetst, zoals het begin, de opgang naar de finale cadenca, en het zogenaamde finale Tonische D 'pedaalpunt', waarin het begin van de Negende Symphonie in herinnering wordt gebracht.
De muziek welke daarna moest komen is voorlopig verloren voor de wetenschap. Echter op basis van uitspraken van Bruckner's persoonlijke arts, Dr. Richard Heller, was het Bruckner's intentie het werk af te sluiten met een glorievol 'Allelujah' ter ere van God. De musicologen herkennen dit Allelujah als een derivaat van de trompetten in het Adagio, en tevens als een inversie van het begin van de Symphonie, maar in D Groot ...
Benjamin-Gunnar Cohrs heeft een oproep gericht aan ieder die mogelijk in bezit is van partituren van Bruckner's Finale. Deze, of hoge contrast-kopieën hiervan zou Cohrs graag uit naam van de wetenschap toegestuurd willen bekomen via Postbus 10 75 07, D-28075 Bremen, Duitsland.
Gert
